Skróty
Zaprzyjaźnione hodowle
Kennel Old Story | Shiba Inu
14542
page,page-id-14542,page-template-default,ajax_fade,page_not_loaded,,,wpb-js-composer js-comp-ver-4.1.2,vc_responsive
 

Shiba Inu

shibainuShiba Inu to jedna z ras psów należąca do szpiców i psów w typie pierwotnym. Zaliczona jest do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych.

 

Shiba Inu pochodzi z górzystych terenów Japonii. Słowo “shiba” znaczy “mały”, słowo “inu” znaczy “pies” , czyli shiba inu oznacza “mały pies”. Środowiskiem shiby były górzyste obszary nad brzegiem Morza Japońskiego. Psy te wykorzystywano do polowań na drobną zwierzynę i ptaki. Używano ich także do polowania na niedźwiedzie i jelenie.

 

Umaszczenie Shiba Inu: czerwone, rudoczerwone, możliwe białe znaczenia na podbrzuszu, łapach i okolicach kufy, spotykana jest także maść czarna podpalana.

 

Szata Shiba Inu: okrywowy włos twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem – włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.

 

Shiba Inu jest typowym psem do towarzystwa, z natury jest spokojny, łatwy w ułożeniu i oddany. Nieufny do obcych, lecz nie agresywny. Jest wspaniałym stróżem oraz partnerem do spacerów i biegów Ze względu na swój instynkt łowiecki powinien być jednak trzymany na smyczy.

 


 

Pochodzenie:

 

Praktycznie niemożliwym jest określenie momentu, kiedy to człowiek przygarnął do swojego stada psa. Dostępne materiały źródłowe wskazują różne daty. Co prawda w jaskiniach m.in. Altamiry, Lascaux, czy w grocie Cosquer znaleziono malowidła, jednak nie przedstawiają one psów, lecz jelenie, sarny, kozły, byki czy też konie. Według naukowców obrazy te powstały pomiędzy 13000 a 15000 lat p.n.e. Podczas badania tych jaskiń znaleziono odciski łap psów, ale pochodzą one z późniejszego okresu.

 

W każdej kulturze psy znajdowały swoje miejsca często będąc bohaterami różnych mitów i przypowieści. Stawiano im również nagrobki, a nawet pomniki. Były czczone w większości kultur, w tym starożytnej, mitologii greckiej, kulturze wschodu: Indiach, Chinach, Japonii. Warto dodać, że Europa też ma swoich bohaterów. Wystarczy tylko trochę poszukać w dostępnej literaturze, czy też  internecie.

 

Wracając do Japonii i pochodzących z niej psów, to wymienić można kilkanaście ras. Jednak do najpopularniejszych z nich zaliczane są: Akita-Inu, Tosa oraz Shiba-Inu. Rasy te są znane i cenione w Japonii od bardzo dawna. Zagłębiając się w historię można zauważyć, że nie bez znaczenia było zamknięcie się Japonii na resztę świata, które trwało około 250 lat. Bezpośrednio przyczynił się do tego ród Tokugawa, który zabronił przywozu towarów jak i zwierząt. Dopiero w drugiej połowie XIX wieku zostały wznowione kontakty handlowe, a wraz z nimi import psów i ich niekontrolowane krzyżowanie się z japońskimi rasami. Po zakończeniu okresu panowania cesarza Taisho w 1926r. podjęto decyzję o wzięciu pod ochronę psy Shiba-Inu ze względu na wartość tej rasy. Decyzja ta okazała się słuszną i miała niebagatelny wpływ na przyszłość tej rasy.

 

Obowiązująca klasyfikacja psów pochodzących z Japonii dzieli je na: duże (Akita), średnie (Kishu,  Shikoku) oraz małe (Shiba).

 

Obecna Shiba jest mieszanką 3 odmian: San’in, Mino oraz Shinshu i każda z nich miała istotny wpływ na dzisiejszej wygląd i zachowanie Shiby. Właśnie ta niezależność jaką widać obserwując Shibę jest tym, co szybko rzuca się w oczy. Sposób bycia tych psów można odczytać jako dużą samodzielność w bytowaniu, jednak Shiby są dużymi indywidualistami. Wszystko co robią jest spowodowane własną chęcią, a nie poleceniem opiekuna. Warto pamiętać, że ten niewielkich rozmiarów pies był w przeszłości wykorzystywany do polowań na dziki i niedźwiedzie.

 

Shiba-Inu dopiero w latach osiemdziesiątych XX wieku stała się rasą popularną w USA jak i Europie i  od początku zdobyła sobie wierną grupę fanów.